Standardową metodą korekcji wad wzroku jest zastosowanie szkieł korekcyjnych; metodę tę stosuje się w stosunku do wszystkich czterech najczęściej występujących wad, czyli krótkowzroczności, dalekowzroczności, astygmatyzmu i prezbiopii, czyli pogorszenia się wzroku występującego naturalnie z wiekiem. Do korygowania prezbiopii używane są szkła dwuogniskowe i szkła progresywne. Wady i zalety obu rodzajów szkieł w naturalny sposób dopełniają się. Jedne i drugie posiadają dwie strefy optyczne; w szkłach progresywnych strefy przechodzą w siebie płynnie, zaś w dwuogniskowych nie. To oznacza, że szkła dwuogniskowe pozwalają na ostre widzenie z bliska i z daleka, ale nie w strefie pośredniej. Możliwość ostrego widzenia w odległościach pośrednich dają szkła progresywne. Wady i zalety obu typu szkieł wynikają z ich konstrukcji optycznej i upodobań osoby noszącej dane szkła; niektórym ludziom bardziej odpowiadają tradycyjne szkła dwuogniskowe, inni zaś cenią sobie komfort noszenia okularów progresywnych.